Porady

  • Babeszjoza

Babeszjoza jest to choroba przenoszona przez kleszcze, a wywołana przez pierwotniaka Babeszia.
Pierwotniak atakuje krwinki czerwone i tam się namnaża. Erytrocyty pękają i uwalniają pierwotniaki, które atakują następne krwinki. Dochodzi do uszkodzenia nerek i wątroby. Nie leczona prowadzi do niewydolności krążeniowo-oddechowej. Choroba ma podobny przebieg jak malaria u ludzi.
Nie leczona kończy się śmiercią zwierzęcia !!!

Jeżeli u psa wyjąłeś w ostatnich dniach kleszcza (bez względu czy był duży czy mały), a Twój Pupil jest:

smutny
nie ma apetytu (je, ale niechętnie, mniej niż zwykle)
nie chce iść na spacer
nie wita Cię po powrocie z pracy
kolor moczu jest czerwono-brunatny

jak najszybciej udaj się do lekarza weterynarii!

Podstawą do rozpoznania babeszjozy są badania krwi. Wykonujemy badanie morfologiczne i biochemiczne. W badaniu mikroskopowym w erytrocytach i makrofagach widoczne są różne formy rozwojowe pierwotniaków. Poprzez badanie biochemiczne sprawdzamy funkcjonowanie nerek i wątroby. Szybko podjęte leczenie daje dużą szanse na wyzdrowienie.
Pamiętaj o zabezpieczaniu zwierząt przed kleszczami.

 

  • Opieka pooperacyjna suczek i kotek:

W naszym Gabinecie Weterynaryjnym „Kudłatek" zabiegi chirurgiczne umawiamy na konkretny dzień i godzinę. Zawsze wcześniej badamy zwierzę. Jeżeli jest taka konieczność, wykonujemy badania dodatkowe takie jak badanie krwi i echo serca. Zabiegi wykonywane są przez doświadczonych lekarzy z użyciem leków dostosowanych do kondycji zwierząt. Pupile wybudzają się z narkozy pod kontrolą lekarzy weterynarii. Jeżeli zabieg przebiegł bez przeszkód, to oddajemy podopiecznego właścicielom tego samego dnia (nie dotyczy to chorych zwierząt, np. z ropnym zapaleniem macicy). Część z nich wymaga całonocnej opieki i zostaje wtedy pod naszą opieką.
Przedstawiamy kilka wskazówek ułatwiających opiekę pooperacyjną.

GDZIE UMIEŚĆIĆ ZWIERZĘ PO ZABIEGU?

Do domu wydajemy zwierzaki, które są wybudzone. Należy pamiętać, że mimo odzyskania świadomości pacjenci nie mają jeszcze pełnej władzy nad swoim ciałem, co objawiać się może chwiejnym chodem, sennością, nieskoordynowanymi ruchami czy niekontrolowanym oddawaniem moczu. Może także występować nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne takie jak światło, hałas, dotyk. Również temperatura ciała jest obniżona, dlatego miejsce w którym przebywać będzie nasz towarzysz powinno być ciche, spokojne i ciepłe. W przypadku kotów dobrze sprawdza się transporter wyłożony chłonącym podkładem. Dla większych zwierzaków może być to ciepłe legowisko umieszczone na podłodze. Odradzamy wysokie łóżka czy kanapy, z których pacjenci mogą spaść. Pupile w dzień zabiegu mogą popiskiwać czy wydawać dziwne dźwięki. Nie wynika to z odczuwanego bólu (zwierzę dostaje po zabiegu leki przeciwbólowe), ale z halucynogennego działania leków używanych przy narkozie. Dlatego nie wolno na własną rękę podawać leków przeciwzapalnych lub przeciwbólowych!

KOŁNIERZE I UBRANKA POOPERACYJNE

Rana musi być zabezpieczona przed lizaniem przez naszego pupila lub jego współtowarzyszy. W Gabinecie Weterynaryjnym „Kudłatek" weterynarz na pewno pomoże wybrać odpowiedni kołnierz, ubranko lub inna formę osłony po zabiegu. Bez ich stosowania narażamy siebie na koszty związane ze złym gojeniem rany, a naszych pupili na dodatkowy ból i stres.

KIEDY KARMIMY I POIMY

Wodę do picia podajemy o godzinie wyznaczonej przez lekarza weterynarii. Jeżeli występują wymioty,nie poimy i nie karmimy zwierząt! Wymioty często towarzyszą podaniu leków znieczulających, ale mogą występować nawet do 24 godzin od czasu ich zastosowania. Ważne jest, aby w przypadku ich występowania wstrzymać się z podawaniem wody, żeby nie pobudzać dodatkowo tego odruchu.
Zazwyczaj zalecamy dalszą głodówkę w dniu zabiegu. Wyjątkiem są zwierzęta miniaturowe, gryzonie i króliki. Odpowiednie wytyczne dotyczące karmienia wydajemy na piśmie i są uzależnione od wieku, masy ciała i kondycji pacjenta.

OGRANICZENIE RUCHU

Ograniczamy aktywność zwierzęcia do minimum. W tym okresie nie wolno wypuszczać go samego na dwór. Spacery mogą odbywać się tylko pod kontrolą właściciela, a w przypadku psów na smyczy. Nie pozwalamy zwierzakom wskakiwać i zeskakiwać z wysokości. Musimy pomóc im wysiadać z bagażników czy samochodu. Zbyt gwałtowne ruchy zwierzęcia w tym czasie mogą spowodować zerwanie szwów, a to z kolei powstanie przepukliny brzusznej i zakażeń.

WIZYTY KONTROLNE

Po zabiegu sterylizacji i kastracji zawsze spotykamy się na wizycie kontrolnej, aby ocenić stan rany, podać leki przeciwbólowe i antybiotyk. Ranę należy codziennie kontrolować do czasu całkowitego wygojenia. Musi być utrzymywana w czystości. Przy jej pielęgnacji należy stosować się do wskazań lekarza.

ZDJĘCIE SZWÓW

Wyczekiwany moment zdjęcia kołnierza/ubranka następuje w 8-14 dniu po zabiegu (najczęściej w 10 dniu). Wtedy też dostaniemy od lekarza zalecenia dotyczące długofalowej opieki nad zwierzęciem sterylizowanym, czyli dotyczące głównie diety zapobiegającej otyłości.

 

  • Parwowiroza:

inaczej „tyfus psi", jest to choroba o ciężkim przebiegu najczęściej występujaca psów w wieku szczenięcym, które nie były szczepione.

Parwowiroza jest wywoływana przez parwowirus. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez kontakt bezpośredni z chorym zwierzeciem, jak również przez kontakt pośredni np. przyniesienie wirusa do mieszkania na butach.. Wirus ten namnaża się w kosmkach jelitowych, powodując ich destrukcję, a w przypadku szczeniąt w wieku 3 - 4 tygodni dodatkowo może namnażać się również w komórkach mięśnia sercowego. Wydalany jest z organizmu chorego psa wszystkimi drogami, tj.: z kałem, wymiocinami, moczem oraz śliną, dlatego tak łatwo dochodzi do zakażenia innych zwierząt.

Objawy:
- spadek apetytu,

-osłabienie,

-biegunka,

-wymioty

 Początkowo objawy sa słabo nasilone, ale z każdym kolejnym dniem, a nawet godziną, są coraz bardziej intensywne. Kał ma konsystencję papkowatej mazi przechodzącej do wodnistej, a nawet krwistej biegunki, której zapach jest bardzo charakterystyczny, nieprzyjemny, wręcz cuchnący. W wyniku tego następuje szybkie odwodnienie szczeniaka, a co za tym idzie, jego osłabienie.

Leczenie:

Rokowania w parwowirozie są bardzo ostrożne, a w przypadku bardzo ciężkiego stanu psa nawet złe. Leczenie jest trudne i często nie przynosi oczekiwanego efektu. Sposób leczenia szczeniaka wybiera lekarz prowadzący, po przeprowadzeniu badania klinicznego oraz badań dodatkowych, oceniających stan pacjenta.

 

Profilaktyka przeciw parwowirozie:

Podstawową sprawą jest kupno szczeniaka z pewnej hodowli, gdzie wykonane już było przynajmniej pierwsze szczepienie oraz odrobaczanie zwierzęcia. Jeżeli kupiło się bądź adoptowało zwierzaka, a nie był on zabezpieczony minimum pierwszą dawką szczepionki przeciwko chorobom zakaźnym, trzeba udać się do lekarza weterynarii, aby zbadał psa, odrobaczył, poddał obserwacji, a następnie zaszczepił. Trzeba pamiętać o tym, że jednokrotne szczepienie nie zabezpiecza psa przeciwko chorobie, dlatego dobrze jest pilnować wyznaczonego przez lekarza weterynarii kalendarza szczepień psów.  Do czasu wykonania wszystkich szczepień oraz nabrania przez szczeniaka odporności, należy unikać miejsc o wysokim poziomie ryzyka zarażenia wirusem parwowirozy. Mowa tu przede wszystkim o trawnikach miejskich i innych miejscach, gdzie psy często załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne.

Napisz do nas

Gabinet weterynaryjny
Skontaktuj się z nami